De minimale bezoldiging van de bedrijfsleider bedraagt 51.000 euro voor aanslagjaar 2027 — niet 50.000

Het toepasselijke bedrag voor aanslagjaar 2027 is 51.000 euro. Bijna elke adviesnota in omloop zegt 50.000, en het verschil is één indexeringscoëfficiënt uit het verkeerde jaar.

Wat de wet verving

De wet van 15 juli 2026 tot hervorming van de personenbelasting — Belgisch Staatsblad van 29 juli 2026, eerste editie, numac 2026005724, p. 40196 — herschreef de voorwaarde van de minimale bezoldiging in art. 215, derde lid, 4° WIB 92.

• Voordien: een vast bedrag van 45.000 euro, letterlijk in de tekst en niet gekoppeld aan de index.
• Nadien: een basisbedrag van 25.000 euro, dat zelf nooit het toepasselijke cijfer is. Het wordt jaarlijks geïndexeerd op grond van art. 178, §3, eerste lid, 2° WIB 92 en afgerond op het dichtstbijzijnde duizendtal.

Art. 88 van de wet regelt de timing: de titel treedt in werking op de dag van de bekendmaking en is van toepassing vanaf aanslagjaar 2027. Op 23 augustus 2026 is er geen uitstel, geen wijzigingswet en geen reparatiewet.

Waar 51.000 vandaan komt — en waar 50.000 vandaan kwam

De memorie van toelichting maakte de berekening met de coëfficiënt van aanslagjaar 2026, 2,0096. Vijfentwintigduizend maal die coëfficiënt rondt af op 50.000 euro, en dat getal circuleerde al in de vakpers voordat het indexeringsbericht bestond.

Het bericht beslecht de zaak. Bericht in verband met de automatische indexering inzake inkomstenbelastingen — Aanslagjaar 2027, FOD Financiën, Belgisch Staatsblad van 12 augustus 2026, numac 2026006085. Tabel III.B leest: Art. 215, 3de lid, 4° — Minimale bezoldiging toe te kennen ten laste van het resultaat van het belastbaar tijdperk — basisbedrag 25.000 — geïndexeerd bedrag Aj. 2027: 51.000.

De coëfficiënt voor aanslagjaar 2027 is 2,0592. Afgerond op het dichtstbijzijnde duizendtal: 51.000 euro.

Twee gevolgen voor hoe u secundaire bronnen op dit punt gebruikt:

• Eensgezindheid is hier geen bevestiging. Bronnen die op 50.000 uitkomen, dateren van vóór het bericht van 12 augustus of negeren het. Ze zijn het met elkaar eens, niet met de tabel. Een cliënt die het Staatsblad zelf opzoekt, vindt het verschil in een minuut — en het verschil loopt in de richting die hem het verlaagd tarief kost.
• 51.000 euro is het bedrag van aanslagjaar 2027, meer niet. Aanslagjaar 2028 krijgt een eigen coëfficiënt en een eigen afgerond bedrag. Zet 51.000 niet in een opdrachtbrief, een vast bezoldigingsbeleid of een sjabloon alsof het de nieuwe permanente drempel is. Schrijf het mechanisme op — basisbedrag, indexering, afronding — en lees het bericht elk jaar opnieuw.

Welk boekjaar u eigenlijk toetst

Aanslagjaar 2027 betekent niet voor iedereen 31 december 2026. Het omvat het boekjaar dat afsluit op 31 december 2026 en elk boekjaar dat op een andere datum in 2027 afsluit.

Een algemene boodschap in de trant van "u hebt nog vier maanden" klopt alleen voor cliënten met een kalenderboekjaar. Een vennootschap die op 30 juni 2027 afsluit, wordt getoetst over 1 juli 2026 tot 30 juni 2027 en heeft nog ruim de tijd — maar haar tijdperk is ook al begonnen, dus de bezoldiging die sinds 1 juli 2026 werd toegekend telt mee en de berekening start op die datum, niet in januari.

Het bovenmatig deel is een tweede, zelfstandige toets

Hier lopen de circulerende samenvattingen mis, en dat weegt zwaarder door dan die duizend euro.

Het nieuwe art. 2, §1, 25° WIB 92 definieert het bovenmatig deel van de bezoldiging. Het gaat om forfaitair gewaardeerde voordelen — gewaardeerd op grond van art. 36, §1, tweede lid of art. 36, §2 WIB 92, of van art. 43, §3 tot §8 van de wet van 26 maart 1999 — die 20 % overschrijden van de totale bezoldiging die tijdens het belastbaar tijdperk aan alle bedrijfsleiders wordt toegekend.

Leg die definitie naast wat er doorgaans over geschreven wordt:

• Het is geen plafond van 20 % op de 51.000 euro. De vuistregel "hoogstens 10.000 van de 51.000 mag VAA zijn" is een vereenvoudiging die de wettekst niet draagt.
• De noemer is de totale bezoldiging van alle bedrijfsleiders in het tijdperk, niet het minimum, en niet het pakket van één bedrijfsleider apart. Een vennootschap met meerdere bedrijfsleiders berekent één verhouding over het geheel.
• Voordelen die op hun werkelijke waarde worden gewaardeerd, tellen niet mee in de teller. Alleen de forfaitair gewaardeerde.
• Het toekennen van een bovenmatig deel is een afzonderlijke en zelfstandige uitsluitingsgrond van het verlaagd tarief, hersteld in art. 215, derde lid, 5° WIB 92. Een vennootschap kan de 51.000 euro volledig halen en het tarief toch op deze grond verliezen.

Twee cijfers in deze hervorming zijn allebei 20, en ze hebben niets met elkaar te maken:

Wees ook precies over de sanctie: het gevolg voor de vennootschap is het verlies van het verlaagd tarief. Er is geen afzonderlijke aanslag van 7,5 % voor bedrijfsleiders. Die afzonderlijke aanslag bestaat in het nieuwe art. 219septies WIB 92 voor werknemers, en een parallelle bepaling geldt voor organen in de rechtspersonenbelasting. Ze binnenhalen in een bedrijfsleidersdossier is een eenvoudige fout, en een dure om terug te draaien nadat de cliënt zijn pakket al op uw advies heeft herschikt.

De uitzonderingen die de herschrijving overleefden

• Jonge vennootschappen. Er geldt geen minimumbezoldiging voor de eerste vier belastbare tijdperken na de oprichting. De voorwaarde begint te spelen vanaf het vijfde. Haal de oprichtingsdatum uit het dossier, niet uit uw geheugen — het vijfde tijdperk komt er stil aan.
• Erkende coöperatieve vennootschappen. Erkende coöperatieve vennootschappen in de zin van art. 8:4 WVV blijven uitgesloten van de voorwaarde.
• De terugvalregel op het resultaat. Ligt de toegekende bezoldiging onder de drempel, dan blijft het verlaagd tarief toch van toepassing zolang het belastbaar inkomen van de vennootschap die bezoldiging niet overschrijdt. In een mager jaar is dat vaak de goedkoopste route, en het is de toets die u uitvoert vóór u een opleg aanbeveelt, niet erna.

De werkopdracht voor het klantendossier

1. Segmenteer op afsluitdatum, niet op kalender. Haal elke vennootschap op waarvan het boekjaar in aanslagjaar 2027 valt en sorteer op afsluitdatum. Die sortering is uw werklijst.
2. Tel op wat effectief werd toegekend aan de bedrijfsleider tijdens dat tijdperk: bezoldiging in geld plus voordelen tegen hun fiscale waarde. Toegekend, niet louter geboekt als intentie.
3. Vergelijk met 51.000 euro. Het tekort is wat vóór de afsluiting nog toegekend moet worden.
4. Bereken de verhouding van de voordelen afzonderlijk. Forfaitair gewaardeerde voordelen tegenover de totale bezoldiging van alle bedrijfsleiders in het tijdperk. Markeer alles wat de 20 % nadert, ook waar de toets op 51.000 euro ruim slaagt.
5. Toets de terugvalregel vóór de opleg. Blijft het geraamde belastbaar inkomen onder de reeds toegekende bezoldiging, dan blijft het verlaagd tarief overeind zonder één euro extra loon. Stel dat eerst vast.
6. Prijs de opleg vóór u ze belooft. Een verhoging met 6.000 euro sleept ongeveer 20,50 % aan sociale bijdragen mee, plus de beheerskosten van het sociaal verzekeringsfonds. De regularisatie valt pas in 2028, dus het jaar waarin het geld de vennootschap verlaat en het jaar waarin de bijdrage definitief wordt afgerekend zijn niet hetzelfde jaar. Zeg dat expliciet; dat is het stuk dat cliënten pas laat ontdekken.
7. Vergelijk beide kosten, schriftelijk. Kost van de opleg, bijdragen en personenbelasting tegenover de kost van het volledige resultaat aan het gewone tarief. Voor sommige dossiers is het verlaagd tarief het kopen niet waard, en die conclusie hoort in het dossier.

Het profiel dat vroeger slaagde en nu zakt

De managementvennootschap met een groot voordelenpakket en een kleine bezoldiging in geld. Ze haalde de oude vaste 45.000 euro door de voordelen tegen hun forfaitaire waarde mee te tellen, en niets in de oude toets vroeg welk aandeel die voordelen in het pakket vertegenwoordigden.

Ze kan nu twee keer zakken: één keer op het bedrag, want 51.000 ligt 6.000 euro boven het cijfer waarrond het pakket gebouwd is, en één keer op de verhouding, want een bedrijfswagen, gratis woonst en gratis verwarming tegen forfaitaire waarde kunnen het forfaitaire aandeel boven 20 % van alles wat aan de bedrijfsleiders wordt toegekend duwen. De twee toetsen staan los van elkaar, dus de eerste oplossen lost de tweede niet op — en een opleg in geld verbetert de verhouding, terwijl een opleg in voordelen ze verslechtert.

Eén open punt

De Raad van State signaleerde in zijn advies bij het wetsontwerp een onopgelost gelijkheidsbezwaar: de sanctie van 20 % geldt alleen voor kleine vennootschappen. Dat bezwaar werd in de aangenomen tekst niet opgelost, zodat een correctie of een administratieve circulaire mogelijk blijft.

Behandel het als een open punt, niet als vaststaand recht. Het verandert niets aan wat u dit najaar doet — de voorwaarde geldt vanaf aanslagjaar 2027 en het bedrag is 51.000 euro — maar het is een reden om een cliënt niet vast te zetten in een meerjarige bezoldigingsstructuur waarvan de verhouding van de voordelen de enige rechtvaardiging is.